Let's get lost.

Ik ben verliefd. Ik ben zo verliefd dat ik net niet knettergek word van mezelf en van alle zoete, romantische, naïeve dromen en woorden die in me opkomen. Ik ben verliefder dan ik ooit nog dacht -en hoopte- te worden. Dat alleen al maakt jou ontmoeten en ons verhaal, wat het ook geven zal, de moeite waard. Dat alleen al maakt overige woorden en verhalen waardeloos.

Vergeten wil ik echter niet, daarom zal ik schrijven over hoe we urenlang thee dronken uit rood-wit gestipte kopjes in mijn hemelbed of zal ik dromen over die avond dat we 's nachts een wandeling maakten door de sneeuw. Ik zal onthouden hoe ik zachtjes onder tafel in je knie kneep tijdens het diner met mijn vriendinnen ter ere van kerstmis. Ook hoop ik me nog lang het gesprek te herinneren dat we een week na onze ontmoeting voerden, ergens aan een toog, champagne drinkend en dromend over toekomstige liefde en tijden. Ik wil niet vergeten hoe lief en bemoedigend je me omhelsde op het moment dat je vrienden het cafeetje binnenstapten. Ik wil je vooral nog een keertje wakker kussen en dat ene geluk in je ogen zien.

Ik wil dat en nog zo veel meer, allemaal en alleen maar met jou.