Let's get lost.

Ik ben verliefd. Ik ben zo verliefd dat ik net niet knettergek word van mezelf en van alle zoete, romantische, naïeve dromen en woorden die in me opkomen. Ik ben verliefder dan ik ooit nog dacht -en hoopte- te worden. Dat alleen al maakt jou ontmoeten en ons verhaal, wat het ook geven zal, de moeite waard. Dat alleen al maakt overige woorden en verhalen waardeloos.

Vergeten wil ik echter niet, daarom zal ik schrijven over hoe we urenlang thee dronken uit rood-wit gestipte kopjes in mijn hemelbed of zal ik dromen over die avond dat we 's nachts een wandeling maakten door de sneeuw. Ik zal onthouden hoe ik zachtjes onder tafel in je knie kneep tijdens het diner met mijn vriendinnen ter ere van kerstmis. Ook hoop ik me nog lang het gesprek te herinneren dat we een week na onze ontmoeting voerden, ergens aan een toog, champagne drinkend en dromend over toekomstige liefde en tijden. Ik wil niet vergeten hoe lief en bemoedigend je me omhelsde op het moment dat je vrienden het cafeetje binnenstapten. Ik wil je vooral nog een keertje wakker kussen en dat ene geluk in je ogen zien.

Ik wil dat en nog zo veel meer, allemaal en alleen maar met jou.

Secret Santa.

Er zijn enkele jaren verstreken sinds ik Tess leerde kennen op de meest pubermeisjesachtige website die je je maar kan inbeelden. Ondertussen zijn we niet meer die meisjes van toen en zijn we beiden die site ontvlucht -of toch bijna-, maar vriendinnen zijn we gebleven en vorige week ging ik zelfs nog fijn bij haar soeplunchen! We houden ondertussen ook allebei een blog bij, al schrijft zij wel al veel langer (en vooral veel regelmatiger) dan ik, maar toch hebben we beiden duidelijk onze internetroots nog niet verloochend!

Dit jaar organiseerde Tess voor kerstmis een Secret Santa onder bloggers. Niet meedoen was natuurlijk geen optie, dus schreef ik mij in.. En gelukkig maar! Ik vond het spelen van Secret Santa zeer leuk, net zoals het pakje dat ik heb gekregen van JeMaMuse, mijn Secret Santa. Eigenlijk was het pakje vorige week al aangekomen, maar ik had besloten mijn nieuwsgierigheid te bedwingen, het pakje onder de kerstboom te leggen en pas te openen op kerstavond.. Mislukt! Daarstraks kon ik me tijdens een -oh hoe graag had ik hier wel niet 'welverdiende' geschreven, maar helaas- studeerpauze toch niet meer inhouden en opende ik zeer nieuwsgierig mijn pakje. Ik vond een briefje met zeer lieve wensen en een kadootje waarin een zakje zat met nog een zakje in (oh die spanning!) waarin ik uiteindelijk een heel mooi setje juwelen vond, gemaakt met zilver en zoetwaterparels!

Tess, volgend jaar doe ik zeker weer mee en JeMaMuse, heel erg bedankt!

PS. Ontdek hier voor wie ik Santa gespeeld heb...

Coup de foudre.

De vogeltjes floten al toen we langs het water naar huis wandelden. Het vroor, maar je jas hing open en de wind speelde met je sjaal. Je sloeg je arm om mijn middel en vertelde honderduit. Ik luisterde overdonderd, sloeg uiteindelijk aarzelend mijn arm om je heen. "Je zegt niet zo veel," zei je, "maar ik heb het gevoel dat je me begrijpt." Ik keek je aan en verdween in je jas. Je kusjes bezorgden me kippenvel.

Onverwacht.

Iemand botste tegen me op. Ietwat geïrriteerd draaide ik me om en keek hem aan. "Wat heb jij een mooi kapsel!" floepte hij eruit.

Sindsdien loop ik rond als een kieken zonder kop.

Winter.

Winter. Je ziet weer de bomen

door het bos, en dit licht

is geen licht maar inzicht:

er is niets nieuws

zonder de zon.

En toch is ook de nacht niet

uitzichtloos, zolang er sneeuw ligt

is het nooit volledig duister, nee,

er is de klaarte van een soort geloof

dat het nooit helemaal donker wordt.

Zolang er sneeuw is, is er hoop.

Herman de Coninck