Winterse zomer.

Het regende en de wind was koud, enkele uurtjes bijpraten in een park vol zomer zat er vandaag helaas niet in. We besloten naar het hipste koffiehuisje van de stad te gaan. Niet omdat we van hip houden, de strakke inrichting mist sfeer. Ook niet omdat de baas ons complimentjes zal geven waardoor we zullen blozen, stiekem, omdat we wel weten dat hij de hele dag met complimentjes strooit. Neen, omdat daar nu eenmaal de lekkerste koffie ooit geserveerd wordt.

We besloten op het overdekte terras, inclusief mooie houten tafels en banken, wollen dekentjes en verwarming, te vertoeven. Het is bijna zomer, maar vanmiddag leek het alsof de winter nog even al haar charmes tevoorschijn had getoverd. We lachten dat we vanaf nu alleen nog maar koffie mochten komen drinken tijdens de wintermaanden. "Ook als het weer zoals vandaag een beetje in de war is", voegde zij er snel aan toe, "anders moeten we te veel cappuccino's missen." Ik beaamde, al dacht ik vooral aan de complimentjes van de baas. Dat zij daar ook aan dacht, net zo stiekem als ik, dat weet ik wel zeker.