Zonder ophouden vliegt mijn trui aan en uit. De zon, wolken, wind en regen plagen elkaar, iedereen verwarrend. De zomer van haar troon stotend, verovert de herfst langzaam het land. Ik wandel langs water en bomen. Terwijl voor mijn voeten de eerste bladeren vallen, strelen zon en wind mijn gezicht. Mijn oog valt op een groot kruis aan de andere kant van het water. Verwondert vraag ik me af hoe het kan dat ik het nu pas ontdek. Ik besef dat ik met opgeheven hoofd langs het water wandel, mijn blik in het rond laat dwalen en niet meer in de verte van het water tuur. Ik neurie een melodie en voel hoe het deze herfst mijn hart vervult in plaats van beklemt. Ik voel verandering, hoop en geloof. De herfst is in mij.
Een nieuw stukje! Wat fijn! En weer mooi geschreven. De herfst is inderdaad een prettig seizoen :)
BeantwoordenVerwijderenIk vind alles wat je schrijft heel mooi. Maar het is wel Autumn Leafs.
BeantwoordenVerwijderenDankjewel Anoniem! En lief dat je mij op fouten wijst, dat apprecieer ik echt, maar het is toch écht wel 'leaves' - kijk maar eens in het woordenboek!
BeantwoordenVerwijderen