Ik kocht deze zomer een dun zwart schriftje, een dagboek. Nog maar eens. Buiten vriest het ondertussen al en slechts op een pagina of tien zijn verhalen verschenen. Hoe graag ik ook schrijven wil en hoe vaak ik het ook nodig heb, ik vergeet het telkens weer. Al jaren. Ik wil echter niet vergeten wat ik voel en beleef, wat ik zie en ontdek, wie ik ben of was.
Ik schreef stiekem ergens anders, maar het voelt daar niet fijn. Misschien verander ik het hier een beetje, misschien een andere naam. De grijze dagen voelen vandaag en gisteren eindelijk wit. Binnenkort schrijf ik ergens samen met haar, maar tot dan en vast ook nog tijdens en erna, eindelijk weer hier.
Gelukkig, want je schrijft geweldig en ik miste je berichten.
BeantwoordenVerwijderenik heb heel erg lang geschreven, in dagboeken, brieven die ik dan stiekem voor mezelf kopieerde,
BeantwoordenVerwijderenomwille van het eeuwige vergeten. Ik heb het opgegeven en nu zijn er dingen die in dat zwarte gat gevallen zijn die ik misschien nog wel opnieuw had willen beleven.
Ik ben blij dat jij schrijft en deelt, een stukje van jou beleven is ook fijn.
Fijn je bent terug !
BeantwoordenVerwijderen