Stapelzot.

Over enkele dagen is het een half jaar geleden sinds je tegen me opbotste en we pardoes op elkaar verliefd werden. Ik wist al na enkele woorden dat jij bij mij hoorde en ik bij jou - jij had net hetzelfde. Het overdonderde ons, het was alsof we elkaar al jaren kenden, terwijl eigenlijk alles aan elkaar nog te ontdekken viel.

Ondertussen weet ik dat je het haat als ik koffie gedronken heb omdat ik dan naar leraren stink, maar je het dan toch niet kan laten me te kussen. Je kan ook bij geen enkele film je ogen openhouden en 's nachts snurk je soms helaas de pannen van het dak. Je houdt van mijn rood gelakte nagels maar hebt een afschuwelijke hekel aan mijn paarse. Je slurpt altijd als je thee drinkt, dat smaakt volgens jou lekkerder, en je ontbijt elke ochtend met verse ananas. Je bent verschrikkelijk eigenwijs, al beweer je zelf van niet, maar gelukkig ook even lief. Soms tover je 's avonds laat Brusselse wafels tevoorschijn waardoor we slapen in een bed vol poedersuiker. Je houdt evenveel van Rilke als van de onnozelste filmpjes op Youtube en je bent zowel een sloddervos als mijnheer Pietjeprecies. Je bent ook zo gek om 's nachts 370 kilometer te rijden om me 's ochtends wakker te bellen en als verrassing voor mijn deur te staan - je miste me. Je kan verschrikkelijk kwaad worden en al ben je nog niet goed in ruzie maken, het achteraf bijleggen kan je als geen ander. In bad wil je altijd in het Frans praten tot het water koud is en het schuim verdwenen, omdat je het beter onder de knie wil krijgen. Als je rock-'n-roll danst op een trouwfeest ben ik zo fier als een gieter, al ik houd nog veel meer van de dansjes in de keuken waarmee je me de slappe lach bezorgt.

Graag gooi ik er nog een half -of honderd- jaar en een dozijn ontdekkingen bij, want ik ben stapelzot van u.