Liften.

Binnenkort alweer een jaar geleden en tot daarnet vergeten, maar teruggevonden krabbels bezorgen me levendige herinneringen en een glimlach.

Bordje Amsterdam.

- "Wa krijgk alsk ulle noar Gent breng? Es over aa billekes wrijve?" Goed begin van ons eerste liftavontuur ooit.

- De zakenman: "Sinds we kindjes hebben, kunnen we niet meer zo ver op reis gaan. We hebben wel een au-pair in huis genomen, zo houden we dat buitenlandse gevoel toch nog een beetje vast." Tip! Of tip?

- "Joh, ik heb vroeger ook nog gelift! Tegenwoordig doet men dat niet zo veel meer, he?" x 4.

- Boze man: "Jullie zijn knettergek! Het is hier levensgevaarlijk! Neem de trein! Knettergek!"

- Vrouwen nemen geen lifters mee, ze durven nog niet eens naar je bordje te kijken.

- Leve regen! Een verzopen kat wacht nog geen 5 minuten op een lift.

Bordje Antwerpen.

- Vertrek aan heuse liftstrook! Koppel dat naar Parijs lift, duidelijk hun eerste keer en denkende dat wij pro's zijn...

- "Amsterdam is afgelopen, helemaal afgelopen." wordt ons na enkele zalige dagen in de stad der grachten meegedeeld, argumenten ontbreken echter.

- "Ff kijken, ik zet jullie af bij Rotterdam Centraal, dat lijkt me wel een goede plek." Tegenstribbelen helpt niet en we dolen een uur rond op zoek naar een oprit of tankstation. Een Centraal Station? Nooit meer.

- Dan toch een vrouw die ons meepakt!

- Jongeman met plat Antwaerps accent in dikke SUV blijkt dan toch geen fils à papa te zijn, maar voetballer bij Ajax.

Februari 2010