De verfstipjes op uw handen verraden u toch telkens weer en een doek verbergen is al helemaal geen sinecure. Uw schilderijen kende ik daarbij al voordat we elkaar die winteravond ontmoetten, beiden toen nog 'liefje van ...'. Een zomer, vele onverwachte wendingen later: 'liefje van u'.
Woorden en verhalen zijn makkelijker te verbergen. Uitspreken noch opschrijven of opschrijven maar het daglicht schuwen. Vergeten schrijven, uiteindelijk. De reeds geschreven verhalen liet ik u ook niet lezen. Woorden over gisteren en over anderen, waarom? Ik wilde u niet kwetsen. Ikzelf aanschouwde de vrouwen op uw doeken echter wel, maar het deerde me niet. Gij schilderde mij.
De winter voorbij. Ge ontdekt mijn woorden en begrijpt mij niet. Kwaad en teleurgesteld, ge zegt mij niet te kennen. "Ge kent me wel, beter dan wie dan ook," antwoord ik, "ge weet toch dat ik graag schrijf? Al schrijf ik daar niet echt meer, ik ging het u wel eens vertellen. Nu ge het toch weet, lees daar en leer mij nog beter kennen." Ge wilt al niet meer lezen.
Vandaag voelt als zomer. Soms nog enkele woorden, maar zonder schrijven zit ik niet meer in ademnood. Voordien wel. Schrik te vergeten wat wij samen beleven, welk gevoel gij mij geeft of hoe graag ik u zie, heb ik niet. Voordien wel. Als mijn geheugen mij op een dag verraadt, weet ik dat gij mij elk verhaal opnieuw zult vertellen. Telkens weer.
Gij zijt niet enkel vandaag, maar ook morgen.
Hé, jij bent toch van 't egf? ik ben commejeveux ;-)
BeantwoordenVerwijderenThe movie doesn't do the book any justice; zeker het boek lezen ipv de film!
Wauw wat mooi, jij ook goed bezig. Toch lees ik het graag hoor, als hoef je het niet op te schrijven. klinkt alsof het erg goed met je gaat..fijn!
BeantwoordenVerwijderenIk moest vandaag aan je denken. Ik zat kromme irritante lijntjes te tekenen in het justitiepaleis van Brussel. Volgens mij zag ik een blonde vriendin van je rondlopen. Even was ik verward en was ik mijn concentratie kwijt, maar gelukkig pikte ik de draad vlug op.
BeantwoordenVerwijderenIk voel die verliefdheid in je post. Ik wou dat 'vrouwen op doeken en andere uithoeken' mij niet zouden deren.
Mooi. Schrijf meer, alsjeblieft!
BeantwoordenVerwijderenOh Griet, zo'n geweldige liefdesverklaring. Mijn hart gloeit ervan.
BeantwoordenVerwijderen(ik heb nog een verjaardagscadeau voor je liggen hier!)
Karensita! Mooi: kromme irritante lijntjes vs. de draad weer oppikken! Waarschijnlijk was het Eva? Zij studeert in Brussel sinds dit jaar. Ik ga niet nog een keer beloven je snel te zullen schrijven, maar hoop dat het goed met u gaat.
BeantwoordenVerwijderenTess! Hoe leuk, een cadeautje! Na de paasvakantie dan eens ECHT daten? Je woont hier verdulleme achter mijn hoek!
Ruby en SingMr: danku
Mooi geschreven zeg!
BeantwoordenVerwijderenHeel mooi!
BeantwoordenVerwijderenDie eerste zin vind ik echt een mooie openingszin: 'De verfstipjes op uw handen verraden u toch telkens weer'
BeantwoordenVerwijderenWat studeer je?
Ik vind het jammer dat er zoveel zielen rondlopen die ietwat hetzelfde hebben meegemaakt. Hoewel het je ook sterker maakt als mens wat dan weer uitstekend is voor je beoordelingsvermogen.
Ik hoop dat mijn vreemde geen vreemde meer is binnenkort. Ik probeer moed te verzamelen tot het einde van de vakantie, ik hou je op de hoogte. Wie weet heeft het een positief effect als ik besef dat er mensen zijn die met me meeleven.
En God, sorry voor het lange berichtje.
Ik heb je woorden gemist.
BeantwoordenVerwijderenIk heb wat teruggebladerd; sommige stukken klinken pijnlijk bekend in de oren...
BeantwoordenVerwijderenZit je nu opnieuw in je eerste bach? Welke talen heb je gekozen?
En het klinkt alsof je veel ervaring hebt in het kennismaken met vreemden, wie weet (als ik durf tenminste) zal ik eens een 'moveke' maken na de vakantie.
Erg mooi :)
BeantwoordenVerwijderen